Tachtig procent van de Belgen voelt zich gelukkig in zijn woonomgeving. Dat blijkt uit een onderzoek van de Zweedse woningspecialist Ikea. Daarmee staat België in Europa op een derde plaats. Alleen de Zwitsers en de Nederlanders tonen zich nog meer opgetogen over hun woon- en leefomgeving.

Zo benadrukte zeventig procent van de Belgen zijn leven te leiden zoals hij dat zelf wil. In Hongarije, Slovakije, Polen, Frankrijk en Polen was dat slechts één op twee. Is slechts één op vijf Belgen niet erg gelukkig in zijn woonomgeving, dan zegt 31 procent heel gelukkig te zijn.

Driekwart van de Belgen blijkt in zijn woning een eigen plek te hebben waar hij ongedwongen zichzelf kan zijn. Zeven op tien Belgen is ook van oordeel dat hij genoeg tijd doorbrengt met het gezin en de familie. Dat is veel meer dan de Fransen, Spanjaarden of Noren, die van oordeel zijn dat ze te weinig tijd doorbrengen met hun gezin.

Ikea besluit zijn onderzoek met de stelling dat het belang van een leuk blijf toenemen en een belangrijke factor is voor het meten van tevredenheid.

Nederland gaat een groot tekort krijgen aan nieuwe woningen met een tuintje. Dat blijkt uit cijfers van de Nederlandse Vereniging voor Ontwikkelaars en Bouwondernemers. Er is volgens de organisatie immers veel meer vraag naar woningen met een tuin dan er te koop staan.

“In Nederland staan 18.000 nieuwe woningen te koop,” stipte de Vereniging voor Ontwikkelaars en Bouwondernemers aan. “Daarvan heeft slechts 45 procent een tuin, terwijl er een veel grotere vraag is naar deze woonvorm. Bovendien neemt het aantal nieuwe huizen met tuinen in de toekomst verder af.”

“Veel Nederlandse gemeentebesturen hebben volgens organisatie plannen om hun dorp of stad te herstructureren en kiezen daarbij in hoofdzaak voor appartementen,” aldus het NRC Handelsblad. “Huizen met een tuin worden volgens de organisatie niet chic gevonden of sluiten in de visie van de gemeentebestuurders niet meer aan bij het streven naar meer stedelijke allure.”

Hierdoor is er voor de consument bijna geen keuze meer aan geschikte eengezinswoningen, maar tegelijkertijd dreigt er volgens de organisatie een overschot aan appartementen.

Bij bouwactiviteiten wordt nog altijd vooral aan mannen gedacht, maar in het Nigeriaanse dorp Nyamathi hebben vrouwen tussen 35 en 65 de woningbouw naar zich toegetrokken. Daardoor willen ze zichzelf volgens The East African Standard een beetje luxe toeëigenen, terwijl veel van hun Afrikaanse seksegenotes zich al lang bij hun lot hebben neergelegd. Maar de financiële kant van het project blijft een probleem.

“Ook in Afrikaanse samenlevingen behoort de woningbouw tot het domein van de mannen,” schrijft The East African Standard. “Maar de vrouwen uit Nyamathi hebben beslist om zichzelf te emanciperen en afstand te nemen van die oude tradities. De groep dateert al van tien jaar geleden, toen een aantal vrouwen begonnen met zelfhulpprojecten. Dat leidde onder meer tot de bouw van gigantische watertanken en andere projecten om hun directe nood te leningen.”

De krant voert aan dat die activiteiten hen geleid hebben tot het opzetten van projecten om moderne huizen te bouwen. “In sommige traditionele samenlevingen zouden mannen gewoon weigeren om onderdak te zoeken in een huis dat door hun vrouwen is gebouwd, hoe groot die verbetering ook zou zijn,” aldus nog de Afrikaanse krant. “Maar bij de mannen van Nyamathi is dat niet het geval. Ze staan volledig achter het initiatief van de vrouwen en zijn zelfs de belangrijkste sponsors geworden van het project.”

De nieuwe woningen staan volgens de krant in schril contract met de modderhutten waarin ze zoveel jaren hebben gewoond, samen met hun schapen, geiten en kalveren, zodat die beveiligd zouden zijn tegen dieven. Het is volgens de vrouwen niet alleen een verbetering op hygiënisch gebied, maar ook een manier om hun echtgenoten thuis te houden. Zonder een degelijke woning zoeken die volgens de vrouwen immers veel gemakkelijker toevlucht tot vrouwen in de nabije stad van Naivasha. “Degelijke woningen zijn dan ook een manier om seksueel overdraagbare ziektes te vermijden,” stippen de vrouwen aan.

Mumbi Chege, voorzitster van de Nyamathi Tharira Women Group, zegt dat Afrikaanse vrouwen de woningbouw van hun man zouden moeten overnemen, aangezien veel mannen zich onverantwoordelijk gedragen in familiale aangelegenheden. “Vrouwen moeten het dagelijkse familieleven leiden en de muren van hun hutten moeten herstellen,” aldus Chege. “Bovendien is privacy een absolute voorwaarde voor een gezonde sociale omgeving. In de hutten hebben man en vrouw geen mogelijkheid om hun persoonlijke zaken en beslommeringen te bespreken en te regelen.”

De groep bestond oorspronkelijk uit 29 vrouwen die de problemen van gronderosie, waterschaarste, brandstof en onderdak wilden aanpakken. In eerste instantie werden 4.000 inlandse bomen gepland om de gronderosie tegen te gaan. Daarnaast werd er ook gras gezaaid. Daarna kregen de leden van de groep ook een individuele watertank met een capaciteit van 10.000 liter. Vervolgens werd de organisatie Shelter Forum aangesproken om de expertise te leveren voor de bouw van degelijke, maar betaalbare woningen. Daarbij werd vooral gebruik gemaakt van plaatselijk beschikbare materialen. Dat deed de kostprijs van een woning met tachtig procent dalen.

Op dit ogenblik zijn er twee huizen afgewerkt, terwijl er aan een derde wordt gebouwd. De groep stelt dat de financiering van de bouwprojecten echter nog altijd het grootste probleem vormt. De groep hoopt daarom op meer steun van de overheid en sponsors.

Ook de woningbranche moet er zich bewust van zijn dat de ouderen de snelst groeiende groep van de bevolking vormen. Dat stelt de Nederlandse trendwatcher Goos Eilander. Deze evolutie betekent volgens hem dat er aan de woning van de toekomst andere eisen zullen worden gesteld.

“Ouderen zullen volgens Eilander andere eisen aan hun woning en woonomgeving stellen,” aldus het magazine Wonen. “Men wil veiligheid, comfort, functionaliteit, rust en de voorzieningen in de onmiddellijke nabijheid.” Dat zijn volgens Eilander allemaal element waar de sector moet over nadenken.

Maar hij stelde dat de woningsector ook nog andere veranderingen zal ondergaan. “Onder meer het stijgend percentage allochtonen leidt tot andere wooneisen,” voerde hij aan. “Bovendien moet ook rekening gehouden worden met de steeds grotere mondigheid van de consument.

Een Ierse projectontwikkelaar heeft in Chicago de site gekocht waar in de toekomst het hoogste gebouw van Noord-Amerika moet oprijzen. De nieuwe wolkenkrabber werd ontworpen door de Spaanse architect Santiago Calatrava. De site werd verkocht voor een bedrag van ongeveer 64 miljoen dollar. Volgens de planning moet het torengebouw in 2010 in gebruik genomen kunnen worden.

Het wolkenkrabber-project is een initiatief van de ontwikkelaar Christopher Carley. Hij stelde het project op basis van de plannen van Calatrava, gekend voor zijn gedurfde ontwerpen, vorig jaar aan het publiek voor. Hij slaagde er echter niet in het financiële project rond te krijgen voor de deadline voor de verkoop verliep. Daarop werd de site door LR Development uit Chicago verkocht aan de Ierse projectontwikkelaar Garrett Kelleher van Shelbourne Development.

De wolkenkrabber moet ongeveer 480 meter hoog worden, maar met inbegrip van de spits moet hij een hoogte halen van 666 meter. Daardoor zou de Calatrava-toren hoger worden dan de CN Tower in Toronto, op dit ogenblik het hoogste gebouw van het continent. De Burj Tower uit Dubai blijft met een geplande hoogte van 766 meter echter het hoogste gebouw van de wereld. De Calatrava-toren telt 124 verdiepingen en zal plaats bieden aan een hotel en 300 appartementen. Die zullen verkocht worden voor een prijs van 600.000 dollar tot 5 miljoen dollar. De kostprijs van het project bedraagt volgens Kelleher 1,2 miljard euro, ongeveer het dubbele van het bedrag dat Carley had voorzien.

Mensen die alleen wonen, lopen twee keer zoveel kans op een ernstige hartziekte dan samenwonenden. Dat staat te lezen op de website advalvas.be. Vooral 50-plussers zouden hun gezondheid in gevaar brengen als ze alleen gaan wonen. Dat zou gebleken zijn uit een Deense studie. De oorzaak van het groter gezondheidsrisico zou moeten gezocht worden in de slechtere leefgewoonten van alleenwonenden.

Enkele Deense wetenschappers onderzochten gedurende twee jaar de gezondheid van 138.000 mensen. Tijdens die periode kregen 646 mensen zware hartproblemen. Vooral alleenwonenden bleken daarbij een hoger risico te lopen. De grootste risicogroepen bleken alleenwonende vrouwen van boven de zestig jaar en alleenwonende mannen ouder dan vijftig jaar. Zij zouden het snelst met hartklachten te maken krijgen.

“Volgens de onderzoekers ligt de oorzaak bij de slechte leefgewoonten van mensen die alleen wonen,” aldus advalvas.be. “Ze roken meer, eten meer en hebben een hogere cholesterol. Bovendien hebben ze vaak geen sociaal netwerk waarop ze kunnen terugvallen en gaan ze minder vaak naar de dokter.” De onderzoekers stelden dan ook dat de gezondheidstoestand van alleenstaanden nauwer op de voet moet gevolg worden.

Architecten verdrinken steeds meer in administratieve rompslomp. Dat stelt de Nationale Architecten Vereniging (NAV). Bovendien ondervindt de architect volgens de vereniging ook steeds meer last van de neveneffecten van de hoge prijs van de bouwgronden.

Uit het jaarlijkse NAV-marktonderzoek bleek dat tachtig procent van de ondervraagde architecten de toenemende administratie, procedures en voorschriften als een belangrijk knelpunt ervaren. Die overdadige administratie is volgens de organisatie vooral te wijten aan de complexe richtlijnen voor ruimtelijke ordening en de vele nieuwe technische normen. “De laatste jaren kwam er daarenboven nieuwe wetgeving bij, zoals bijvoorbeeld de veiligheidscoördinatie,” aldus de onderzoekers.

Maar ook de hoge kostprijs van de bouwgronden wordt door de architecten als een probleem ervaren. “De schaarste van de Vlaamse bouwgronden jaagt de prijzen de hoogte in,” aldus de NAV. “Kandidaat-bouwers worden hierdoor meer en meer in de armen gedreven van promotoren en sleutel-op-de-deur bedrijven.” De organisatie stelt daarbij het gebrek aan grondbeleid bij de Vlaamse overheid te betreuren.

Steden zijn niet meer aantrekkelijk genoeg en moeten dus veranderen. Dat stelt de Nederlandse futuroloog Paul Ostendorf. Hij voert aan dat mensen steeds meer buiten de stad gaan wonen, maar daardoor groeien steden volgens hem langzaam naar elkaar toe, zodat er uiteindelijk één groot stedelijk gebied ontstaat.

Ostendorf benadrukt dat hierdoor niet alleen vaker verkeersopstoppingen ontstaan, maar dat bovendien stilaan alle ruimte worden volgebouwd, zodat de steden dichtslibben. Hij voert aan dat dit probleem aangepakt moet worden door arcology, het combineren van architectuur en ecologie. “De uitvoering daarvan ziet er uit als mega-bouwwerken waarin mensen wonen, werken, ontspannen en winkelen,” benadrukt hij. “Het zijn geheel op zich zelf staande structuren. Hele steden en hun functies worden samengebracht in een gebouw. De stad wordt een gebouw.”

Hij verwijst daarbij naar theoretische modellen uit onder meer Japan en de Verenigde Staten. Zo benadrukt Ostendorf dat in Japan een soort torens werden uitgetekend waarin wonen, werken en leven gecombineerd kunnen worden. Die torens zijn wel enkele duizenden meters hoog en kunnen tot één miljoen mensen onderdak bieden. Dat is volgens de Nederlandse futuroloog een logische oplossing, omdat een stad nu eenmaal ook in de hoogte gebouwd kunnen worden.

In Antwerpen is de start gegeven aan een uniek bouwproject. Midden in een stedelijke omgeving wordt een voormalige afgesloten militaire site omgevomd tot een open woongebied met een groengebied. Op die manier creëert Antwerpen voor de tweede keer op korte termijn een nieuw stadspark. Enkele maanden geleden werd op een oude spoorwegsite in het noorden van de stad ook al gestart met de aanleg van een nieuw woongebied in combinatie met een park. Daarvoor was het meer dan honderd jaar geleden dat in de stad nog een nieuw park werd gecreëerd.

Twaalf jaar geleden verliet de laatste soldaat het Militair Hospitaal aan de Marialei in Berchem. Het hospitaal was gebouwd op een oude militaire vestiging en dus volledig afgesloten van de buurt die eromheen was gebouwd. Op die manier vormde de site een verborgen terrein van 7,7 hectaren binnen een dichte stedelijke omgeving. Het Antwerpse stadsbestuur kocht de site van de federale overheid om er een nieuw woongebied van te maken.

“De opdracht is niet eenvoudig,” merken de projectontwikkelaars Vanhaerents-Wilma Project Development op. “We moeten deze gesloten site open maken en ook de militaire gebouwen, waarvan er verscheidene geklasseerd zijn, omvormen tot woongelegenheden. Daarnaast moesten we binnen dit ommuurde gebied ook een park creëren.” Maar de verwachtingen zijn hoog gespannen en het project wordt beschouwd als één van de meest prestigieuze bouwdossiers die de stad in recente tijden heeft gekend.

Geïnteresseerde projectontwikkelaars mochten een masterplan indienen dat samen met omwonenden en andere belanghebbenden door een jury werd besproken. Uiteindelijk werden negen dossiers ingediend, waaruit het plan van Vanhaerents-Wilma werd uitgekozen, vooral omdat het volgens de jury stedenbouwkundig bijzonder sterk stond. De ontwikkeling van het project is echter aan bepaalde voorwaarden verbonden, zoals het creëren van een sociale mix en aandacht voor groenaanleg.

Op het gebied komen in totaal 421 wooneenheden, bestaande uit residentiële parkappartementen, hippe lofts, comfortabele appartementen en stadswoningen met een tuin. Daarnaast worden ook sociale huur- en koopwoningen en -appartementen geïntegreerd in het woonproject. De auto wordt grotendeels geweerd uit het gebied. De bewoners krijgen een ondergrondse parkeergelegenheid. Fietsers en voetgangers zullen het gebied wel kunnen doorkruisen.

Op de site wordt ook ruimte voorzien voor zakelijke activiteiten en sociale, culturele en educatieve doeleinden. Onder meer de kapel krijgt een socio-culturele functie. Maar deze activiteiten zullen volgens de projectontwikkelaars ondergechikt blijven aanhet rustig en residentieel wonen. De realisatie van het project vergt van de ontwikkelaars een investering van 85 miljoen euro.

Moskou is de duurste stad van de wereld. De Russische hoofdstad is het Japanse Tokyo voorbijgestoken. Dat is het gevolg van de recente stijging van de prijzen van onroerend goed op de Russische markt. Tokyo volgt nu op een derde plaats.

Uit een onderzoek van Mercer Human Resource Consulting blijkt dat Moskou de duurste stad van de wereld is geworden. De tweede duurste stad is het Zuid-Koreaanse Seoul, gevolgd door Tokyo. De meeste wijzigingen zouden te wijten zijn aan de evolutie van de nationale munteenheden.

Mercer Human Resource Consulting berekent de levensduurte van een stad aan de hand van tweehonderd verschillende indicatoren, zoals vervoer, huisvesting en voedsel. Na de top drie volgen Hongkong, Londen, Osaka, Genève, Kopenhagen, Zürich, Oslo en New York. De goedkoopste van de onderzochte steden is Asuncion (Paraguay).