handiginhuis.be

De Indiërs hebben hun vliegend tapijt, maar Nederlanders kunnen in de toekomst wegzweven op een zwevend bed. Een Nederlandse architect heeft immers een bed ontworpen dat boven de slaapkamervloer dobbert. Het zal echter niet snel te vinden zijn in de populaire woonboulevards. De kostprijs bedraagt immers ongeveer 1,2 miljoen euro.

De Nederlandse architect Janjaap Ruijssenaar heeft een bed ontworpen dat van magnetische velden gebruik maakt om het boven de vloer te laten zweven. Dat meldt het magazine Ananova. Door het plaatsen van magneten in de vloer en de bodem van het bed, wordt belet dat het zwevend geheel tegen de vloer zou zakken.

Het bed wordt op zijn plaats gehouden met dunne stalen kabels. Ruijssenaar heeft volgens Ananova zes jaar aan het project gewerkt. Hij zegt zijn inspiratie gehaald te hebben bij de mysterieuse monoliet in de film ‘2001: A Space Odyssey’ van regisseur Stanley Kubrick.

De architect geeft echter toe dat er nog enkele kleine problemen zijn. “Echt comfortabel is het bed niet,” bekent hij eerlijk. Bovendien wordt het niet echt aangeraden voor mensen met piercings. Die zouden immers rare kuren beginnen te vertonen onder invloed van de magneten.

Tachtig procent van de Belgen voelt zich gelukkig in zijn woonomgeving. Dat blijkt uit een onderzoek van de Zweedse woningspecialist Ikea. Daarmee staat België in Europa op een derde plaats. Alleen de Zwitsers en de Nederlanders tonen zich nog meer opgetogen over hun woon- en leefomgeving.

Zo benadrukte zeventig procent van de Belgen zijn leven te leiden zoals hij dat zelf wil. In Hongarije, Slovakije, Polen, Frankrijk en Polen was dat slechts één op twee. Is slechts één op vijf Belgen niet erg gelukkig in zijn woonomgeving, dan zegt 31 procent heel gelukkig te zijn.

Driekwart van de Belgen blijkt in zijn woning een eigen plek te hebben waar hij ongedwongen zichzelf kan zijn. Zeven op tien Belgen is ook van oordeel dat hij genoeg tijd doorbrengt met het gezin en de familie. Dat is veel meer dan de Fransen, Spanjaarden of Noren, die van oordeel zijn dat ze te weinig tijd doorbrengen met hun gezin.

Ikea besluit zijn onderzoek met de stelling dat het belang van een leuk blijf toenemen en een belangrijke factor is voor het meten van tevredenheid.

Het Midden-Amerikaanse land Belize wil zijn kuststrook te gelde maken, maar tegelijkertijd de natuurlijke biotoop van het gebied bewaren. Daarom is er een project opgestart waar geïnteresseerden een kustwoning kunnen kopen, maar daarbij wel strikte ecologische voorwaarden moeten volgen.

Het Cyan Belize-park biedt naar eigen zeggen een exclusief en beveiligd woongebied aan, waar tegelijkertijd plaats geboden wordt aan de oorspronkelijke bewoners van het gebied, zoals jaguars, toekans en lamantijnen. Het lamantijnen-bestand is inmiddels immers afgenomen tot minder dan duizend exemplaren.

Cyan Belize is een schiereiland van ongeveer honderd hectaren, verdeeld in vijftien grote percelen. Die variëren in oppervlakte van ongeveer 4 hectaren tot meer dan 12 hectaren. Deze percelen mogen niet verder verdeeld worden, zodat de impact van de bewoning op de natuur tot een minimum beperkt zou moeten worden. “We willen ten allen prijze een overontwikkeling vermijden,” aldus ontwikkelaar Carl Churan in een mededeling van PR Newswire.

Aan kandidaat-eigenaars wordt gevraagd om ook milieuvriendelijke bouwstijlen te gebruiken, zodat de invloed op de natuur tot een minimum beperkt kan worden. Eigenaars zijn dan ook verplicht om toe te treden tot de Cyan Belize Association en de regels van die vereniging te volgen. Daarbij wordt een grote nadruk gelegd op milieubescherming.

Cyan Belize ligt met de wagen ongeveer honderd kilometer van Belize International Airport. Over het water bedraagt de afstand ongeveer 45 kilometer. Het project ligt op de rand van een lamantijn-reservaat. Geïnteresseerden kunnen terecht op www.cyanbelize.com.

Vraagprijzen zijn niet bekend gemaakt, maar wellicht overeen te komen.

Nederland gaat een groot tekort krijgen aan nieuwe woningen met een tuintje. Dat blijkt uit cijfers van de Nederlandse Vereniging voor Ontwikkelaars en Bouwondernemers. Er is volgens de organisatie immers veel meer vraag naar woningen met een tuin dan er te koop staan.

“In Nederland staan 18.000 nieuwe woningen te koop,” stipte de Vereniging voor Ontwikkelaars en Bouwondernemers aan. “Daarvan heeft slechts 45 procent een tuin, terwijl er een veel grotere vraag is naar deze woonvorm. Bovendien neemt het aantal nieuwe huizen met tuinen in de toekomst verder af.”

“Veel Nederlandse gemeentebesturen hebben volgens organisatie plannen om hun dorp of stad te herstructureren en kiezen daarbij in hoofdzaak voor appartementen,” aldus het NRC Handelsblad. “Huizen met een tuin worden volgens de organisatie niet chic gevonden of sluiten in de visie van de gemeentebestuurders niet meer aan bij het streven naar meer stedelijke allure.”

Hierdoor is er voor de consument bijna geen keuze meer aan geschikte eengezinswoningen, maar tegelijkertijd dreigt er volgens de organisatie een overschot aan appartementen.

Bij bouwactiviteiten wordt nog altijd vooral aan mannen gedacht, maar in het Nigeriaanse dorp Nyamathi hebben vrouwen tussen 35 en 65 de woningbouw naar zich toegetrokken. Daardoor willen ze zichzelf volgens The East African Standard een beetje luxe toeëigenen, terwijl veel van hun Afrikaanse seksegenotes zich al lang bij hun lot hebben neergelegd. Maar de financiële kant van het project blijft een probleem.

“Ook in Afrikaanse samenlevingen behoort de woningbouw tot het domein van de mannen,” schrijft The East African Standard. “Maar de vrouwen uit Nyamathi hebben beslist om zichzelf te emanciperen en afstand te nemen van die oude tradities. De groep dateert al van tien jaar geleden, toen een aantal vrouwen begonnen met zelfhulpprojecten. Dat leidde onder meer tot de bouw van gigantische watertanken en andere projecten om hun directe nood te leningen.”

De krant voert aan dat die activiteiten hen geleid hebben tot het opzetten van projecten om moderne huizen te bouwen. “In sommige traditionele samenlevingen zouden mannen gewoon weigeren om onderdak te zoeken in een huis dat door hun vrouwen is gebouwd, hoe groot die verbetering ook zou zijn,” aldus nog de Afrikaanse krant. “Maar bij de mannen van Nyamathi is dat niet het geval. Ze staan volledig achter het initiatief van de vrouwen en zijn zelfs de belangrijkste sponsors geworden van het project.”

De nieuwe woningen staan volgens de krant in schril contract met de modderhutten waarin ze zoveel jaren hebben gewoond, samen met hun schapen, geiten en kalveren, zodat die beveiligd zouden zijn tegen dieven. Het is volgens de vrouwen niet alleen een verbetering op hygiënisch gebied, maar ook een manier om hun echtgenoten thuis te houden. Zonder een degelijke woning zoeken die volgens de vrouwen immers veel gemakkelijker toevlucht tot vrouwen in de nabije stad van Naivasha. “Degelijke woningen zijn dan ook een manier om seksueel overdraagbare ziektes te vermijden,” stippen de vrouwen aan.

Mumbi Chege, voorzitster van de Nyamathi Tharira Women Group, zegt dat Afrikaanse vrouwen de woningbouw van hun man zouden moeten overnemen, aangezien veel mannen zich onverantwoordelijk gedragen in familiale aangelegenheden. “Vrouwen moeten het dagelijkse familieleven leiden en de muren van hun hutten moeten herstellen,” aldus Chege. “Bovendien is privacy een absolute voorwaarde voor een gezonde sociale omgeving. In de hutten hebben man en vrouw geen mogelijkheid om hun persoonlijke zaken en beslommeringen te bespreken en te regelen.”

De groep bestond oorspronkelijk uit 29 vrouwen die de problemen van gronderosie, waterschaarste, brandstof en onderdak wilden aanpakken. In eerste instantie werden 4.000 inlandse bomen gepland om de gronderosie tegen te gaan. Daarnaast werd er ook gras gezaaid. Daarna kregen de leden van de groep ook een individuele watertank met een capaciteit van 10.000 liter. Vervolgens werd de organisatie Shelter Forum aangesproken om de expertise te leveren voor de bouw van degelijke, maar betaalbare woningen. Daarbij werd vooral gebruik gemaakt van plaatselijk beschikbare materialen. Dat deed de kostprijs van een woning met tachtig procent dalen.

Op dit ogenblik zijn er twee huizen afgewerkt, terwijl er aan een derde wordt gebouwd. De groep stelt dat de financiering van de bouwprojecten echter nog altijd het grootste probleem vormt. De groep hoopt daarom op meer steun van de overheid en sponsors.

Het Gentse stadsbestuur heeft de Vic-groep – een consortium van de Gentse Lofting Group en het Antwerpse Condomium – aangeduid als verbouwer van de Oude Vismijn. In totaal waren er zes kandidaturen ingediend. Er loopt echter een klacht bij de Raad van State vanwege de groep Van Der Valk, die vindt dat haar rechten geschonden zijn. Volgens het stadsbestuur heeft de klacht echter geen gevolgen voor de uitvoering van het contract. Gehoopt wordt dat het nieuwe complex in 2008 zal geopend kunnen worden. De investering bedraagt ruim 8 miljoen euro.

De Vic-groep zegt met de werken te kunnen beginnen met de renovatiewerken wanneer de bouwvergunning is uitgereikt. De groep Van Der Valk, die voor het project een gezamenlijke kandidatuur had ingediend met het architectenbureau Bontinck en de groep Orban, heeft echter klacht ingediend tegen de manier waarop de toekenning is gebeurd. Tegen eind van de zomer moet het Gentse stadsbestuur op die klacht reageren. De bevoegde schepen Christophe Peeters benadrukte echter dat het Vic-project met kop en schouders boven de concurrentie uitstak. Achter Van Der Valk zit architect Willy Verstraete, die ook het Gentse Marriott-hotel heeft ontworpen.

Het winnende project wil van de Vismijn een complex maken met een polyvalente zaal, een gastronomisch restaurant en een binnenplein met een brasserie. De site krijgt ook een infokantoor voor toerisme. De ontwerpers hopen nog in het najaar met de werken te kunnen starten. In totaal zouden die vijftien tot achttien maanden in beslag nemen. Benadrukt werd dat er een infovergadering komt met de omwonenden. Daarbij moet gepraat worden over een aanleg van een bruggetje, dat volgens de ontwerpers belangrijk is voor het wandelcircuit rond de site. Die heeft twintig jaar leeg gestaan.

Na 34 jaar is Antwerpen zaterdagochtend wakker geworden zonder zijn beruchte Ijzeren Brug. Het laatste restant van de constructie werd immers tijdens de nacht van vrijdag op zaterdag door een grote kraan verwijderd. De lege plek blijft nog tot eind augustus ontoegankelijk voor het verkeer. Over twee jaar moet het kruispunt heraangelegd worden als onderdeel van de tweede fase van de heraanleg van de Leien.

De brug werd 34 jaar geleden door Nobels Peelman gebouwd om de verkeershinder van de premetro-werken te verminderen. Volgens de oorspronkelijke plannen zou de constructie slechts zes maanden overeind blijven, maar dat is dus ietwat uitgelopen. Vroegere stadsbesturen hadden ook al overwogen om de brug te laten afbreken, maar dat liep telkens op een sisser uit. De huidige coalitie maakte er echter een punt van om het gevaarte nog voor de gemeenteraadsverkiezingen uit het stadsbeeld weg te werken.

Ook dit keer waren maandenlange onderhandelingen nodig met het Vlaams Gewest en De Lijn, maar uiteindelijk werd er eind vorige maand toch een overeenkomst bereikt. Het Vlaams Gewest, eigenaar van de brug, eiste daarbij maatregelen om het verkeer na het verdwijnen van de brug vlot te laten doorstromen. Burgemeester Patrick Janssens toonde zich alvast opgelucht dat de Ijzeren Brug nu definitief tot de Antwerpse geschiedenis hoort.

Will Alsop, één van de meest controversiële Britse architecten heeft zich kandidaat gesteld om design-directeur van Londen te worden. Aslop is vooral bekend voor zijn vreemde creaties met ronde vormen, pijlers en felle kleuren. Insiders zien zijn kandidatuur als een uitdaging tegenover de gevestigde architectuurwereld.

De design-directeur wordt verantwoordelijk voor de coördinatie van de architectuur en urbanisatie en stadsontwikkeling, verantwoordelijkheden die tot nu toe bij diverse organisaties lagen. Bovendien moet de Londense designpaus ook tot een samenwerking komen met onder meer de ontwikkelaars van het Londense Olympische project.

Alsop stelde dat de Londense gemeenschap beter gediend is met gebouwen die de diversiteit van de Engelse hoofdstad weerspiegelen. De architect ontwierp eerder ook al een nieuw soort gevangenis, waar iedere gevangene de sleutel van zijn eigen cel had. Maar volgens velen gaat de post meer dan waarschijnlijk Ricky Burdett, één van de adviseur van het huidige Londense stadsbestuur.

“Alsop vindt dat Londen dringend een verandering van stijl en houding nodig heeft,” aldus de krant The Guardian. Zo zijn er discussies aan de gang om de stad eventueel verder naar het oosten uit te breiden, maar Alsop zegt dat het debat nooit echt van grond is gegaan. Alsop zou al enkele Londense projecten aan zien hebben zien voorbijgaan omdat zijn designs volgens sommigen onmogelijk uit te voeren waren.

In een ecologische wijk in het Nederlandse Almere wordt gebouwd aan een huis van stro. Dat meldt het magazine Zibb. Er wordt al acht jaar gewerkt aan het pand, maar de eigenaar stelt dat stro een natuurvriendelijke product is, een optimale isolatiewaarde heeft en voor een aangename binnentemperatuur zorgt.

Zibb stelt dat bouwen met stro zeldzaam is geworden, maar dat eigenaar en econoom Marc Crijns in het bouwproduct blijft geloven. “Als het huis eenmaal klaar is, zal het trouwens helemaal geen gelijkenis hebben met een stal of een strohut,” aldus het magazine. “De wanden worden namelijk aan de binnenzijde voorzien van wandverwarming, een variatie op vloerverwarming, waarna er een laag leem overheen gaat.

De buitenzijde wordt voorzien van een mengsel van fijngemalen vulkanisch gesteente.

Crijns merkt op dat stro net als hout uit cellulose In de ecologische wijk De Buitenkans in Almere is de econoom Marc Crijns al acht jaar bezig met het bouwen van zijn eigen huis van stro.

meer nieuws /bouw Tekeningen Russische architect gestolenRestauratievaklieden krijgen vaker prestatiepremieMogelijk toch nieuwe damwand bij CSDassenburcht vertraagt aanleg omstreden wegPraktijkdag wijzigingen bouwbesluitIrrationeel gedrag beïnvloedt woningmarktBinnen maand meer duidelijkheid over Bos en LommerpleinEigen Huis wil minister voor woningmarkt

Bouwen met stro komt niet veel meer voor. Crijns gelooft echter in het bouwproduct: het materiaal is als restproduct van de landbouw natuurvriendelijk, heeft een optimale isolatiewaarde en zorgt voor een aangename temperatuur in huis. Dit meldt Architectenweb.nl.

Eindresultaat
Als het huis eenmaal klaar is, zal het geen enkel opzicht lijken op een stal of strooien hut. De wanden worden namelijk aan de binnenzijde voorzien van wandverwarming, een variatie op vloerverwarming, waarna er een laag leem overheen gaat. De buitenzijde wordt voorzien van kalktras stuc: een mengsel van fijngemalen vulkanisch gesteente.

Crijns zegt dat stro net als hout uit cellulose bestaat en daarom van nature een goede isolatie biedt. Het huis krijgt stevigheid door het onderlinge verband van de balen. De eigenaar is ervan overtuigd dat zijn huis dezelfde levensduur heeft als andere woningen en er ook geen groter gevaar is voor ongedierte, schimmel of brand.

Het pand is gesitueerd in de ecologische wijk De Buitenkans. Daar ligt de nadruk op milieuvriendelijkheid, duurzaamheid, energiezuinigheid en natuurlijke materialen. Ook in de Amerikaanse staat Nebraska worden geregeld huizen opgetrokken met strobalen.

Ruim tien procent van de Nederlandse gebouwen met een oppervlakte van meer dan duizend vierkante meter voldoet niet aan de brandveiligheidsvoorschriften. Dat stelt Arnold Sirag, bestuurslid van Brandveilig Bouwen Nederland (BBN) op de website van de Nederlandse sectororganisatie Cobouw.

Sirag stelt dat vele grote gebouwen levens in gevaar brengen wanneer er een brand uitbreekt. Het percentage bouwtechnische fouten die geen gevaarlijke toestanden kunnen veroorzaken, zouden volgens hem bovendien nog veel hoger liggen. Dergelijke foutjes vindt men volgens Sirag in zeventig tot tachtig procent van de grote gebouwen.

Sirag stelt dat het merendeel van bouwtechnische brandfouten ontstaat door de onwetendheid van toezichthouders en aannemers. “Dit leidt tot een slechte naleving van de controle en een waslijst aan onverantwoorde ingrepen, zoals het verkeerd toepassen van geteste producten, het verbouwen van vluchtroutes, illegaal bijbouwen en het weghalen van wanden waarvan het doel onbekend is,” benadrukt hij.

Daarnaast houden ook het doorboren van brandscheidingen voor nieuwe bedradingen, het overververn van brandwerend geschilderde constructies en het verwijderen van isolatiemateriaal grote gevaren in voor brandonveiligheid. De kans op brand als gevolg van fouten hangt volgens Sirag onder meer af van de leeftijd van het gebouw, de kwaliteit van de nieuwbouw en de huidige functie van een gebouw.

Ook oude gebouwen die volgens verouderde normen zijn gebouwd, vormen volgens Sirag een extra risicobron. “Pas bij grotere verbouwingen of renovatie moet voor deze gebouwen een nieuwe vergunning worden aangevraagd met de bijbehorende aangescherpte regels,” voert hij aan.

Sirag vermoedt dat in elk gebouw wel iets te vinden is wat niet conform de regels is. “Dan gaat het vooral om gebruikersfouten, zoals een blokje onder een brandwerende deur, zodat deze open blijft staan bij brand, of een vluchtgang die geblokkeerd is door stoelen,” aldus nog Sirag.