Stuyvesant Town en Peter Cooper Village, twee appartementscomplexen in Manhatten, staan te koop voor een bedrag van ongeveer vier miljard euro. Dat is de grootste woningverkoop die ooit in de Verenigde Staten is gesloten. In totaal telt het project 11.200 appartementen.

De sites liggen in het hartje van Manhatten en worden bewoond door 25.000 mensen, verspreid over 110 woonblokken. Huidig eigenaar is de verzekeringsmaatschappij Metropolitan Tower Life Insurance Company. In november zou het gebied worden toegewezen aan de hoogste bieder. Tot de kandidaten behoren enkele internationale investeringsbanken en beleggers uit Dubai.

Volgens Amerikaanse media willen de kanidaat-overnemers van het gebied een luxe enclave maken. De prijzen van de wooneenheden zouden ongeveer 360.000 euro bedragen. Er wordt echter opgemerkt dat de daarmee overeenkomende huurprijzen door de huidige bewoners onmogelijk opgehoest kunnen worden. Het gevaar dreigt dan ook dat zij plaats zullen moeten maken en elders een onderkomen zullen moeten zoeken.

De appartementsgebouwen werden destijds gebouwd voor Amerikaanse soldaten die na de tweede wereldoorlog terugkeerden naar de Verenigde Staten. De huurprijzen varieerden toen tussen 50 en 90 dollar per maand. Inmiddels is dat opgelopen tot ongeveer 4.000 dollar.

In Duitsland is een nieuwe woontrend opgedoken. Steeds meer oude en leegstaande spoorweggebouwen worden door kopers omgevormd tot een droomwoning. Dat schrijft Susanne Ziegert, journaliste van de Duitse krant Die Welt, in een reeks rond alternatief wonen. Maar bij vele stationsgebouwen wordt ook gedacht aan andere concepten, zoals culturele en commerciële initiatieven.

Volgens Michael Baufeld, woordvoerder van Deutsche Bahn, zijn de voorbije tien jaar honderden spoorweggebouwen te koop aangeboden. “Eén investeerder kocht in één keer een lot van vijfhonderd stations,” vertelde hij aan de Duise krant. “Talloze anderen werden aan privépersonen verkocht.” De Duitse spoorwegen onderhouden nog 5.400 stations, maar ook daarvan zullen er in de toekomst aan de man gebracht worden.

Een groot aantal van de betrokken gebouwen werden op het einde van de negentiende opgetrokken en gelden als een typisch voorbeeld voor de bouwstijl van die periode. Een aantal is zelfs beschermd als monument. Heel vaak passeren en stoppen er ook nog treinen.

Stephan Müller, topman van het Berlijnse ontwikkelingsbureau Bahnstadt, stelt dat vooral kleinere stations op het platteland geschikt zijn als woning omdat daar ‘s nachts geen goederentreinen passeren. “Maar er zijn nog andere concepten mogelijk,” voert hij aan. “Dikwijls worden ze ook ingenomen door private bedrijven die treintickets verkopen, winkel, fietsverhuurders en toeristische bureau’s.”

In toeristische gebieden zijn de gebouwen volgens Müller ook bijzonder geschikt voor culturele doeleinden. “Er kunnen immers musea, conferentieruimtes en restaurants worden ondergebracht,” benadrukt hij. “In het Dixielandbahnhof in Dresden treden bijvoorbeeld jazzmuziekanten op.” Daarnaast zoekt Müller vooral kunstenaars en andere cultuurbeoefenaars. De prijzen voor de woningen zijn heel variërend. Sommige gaan van de hand voor 6.000 euro, maar anderen halen bedragen met vijf cijfers.

Het Midden-Amerikaanse land Belize wil zijn kuststrook te gelde maken, maar tegelijkertijd de natuurlijke biotoop van het gebied bewaren. Daarom is er een project opgestart waar geïnteresseerden een kustwoning kunnen kopen, maar daarbij wel strikte ecologische voorwaarden moeten volgen.

Het Cyan Belize-park biedt naar eigen zeggen een exclusief en beveiligd woongebied aan, waar tegelijkertijd plaats geboden wordt aan de oorspronkelijke bewoners van het gebied, zoals jaguars, toekans en lamantijnen. Het lamantijnen-bestand is inmiddels immers afgenomen tot minder dan duizend exemplaren.

Cyan Belize is een schiereiland van ongeveer honderd hectaren, verdeeld in vijftien grote percelen. Die variëren in oppervlakte van ongeveer 4 hectaren tot meer dan 12 hectaren. Deze percelen mogen niet verder verdeeld worden, zodat de impact van de bewoning op de natuur tot een minimum beperkt zou moeten worden. “We willen ten allen prijze een overontwikkeling vermijden,” aldus ontwikkelaar Carl Churan in een mededeling van PR Newswire.

Aan kandidaat-eigenaars wordt gevraagd om ook milieuvriendelijke bouwstijlen te gebruiken, zodat de invloed op de natuur tot een minimum beperkt kan worden. Eigenaars zijn dan ook verplicht om toe te treden tot de Cyan Belize Association en de regels van die vereniging te volgen. Daarbij wordt een grote nadruk gelegd op milieubescherming.

Cyan Belize ligt met de wagen ongeveer honderd kilometer van Belize International Airport. Over het water bedraagt de afstand ongeveer 45 kilometer. Het project ligt op de rand van een lamantijn-reservaat. Geïnteresseerden kunnen terecht op www.cyanbelize.com.

Vraagprijzen zijn niet bekend gemaakt, maar wellicht overeen te komen.

De 39-jarige Russische oliemiljardair Roman Abramovic wil de Villa Castiglioni op het eiland Capri, algemeen aangenomen als de mooiste woning van Italië, kopen. Kostprijs is 30 miljoen euro, maar Abramovic wil slechts 25 miljoen euro betalen. Men mag er immers niet met een helicopter landen.

Volgens het Amerikaanse magazine Forbes is de Villa Castiglioni de mooiste woning van Italië. Op wereldvlak wordt het pand door het tijdschrift als het tiende mooiste gecatalogeerd. De villa heeft een oppervlakte van 1.200 vierkante meter en staat hoog op een rots op het Italiaanse eiland.

Het pand staat op een terrein van 30.000 vierkante meter en is op dit ogenblik eigendom van een Italiaans-Venezolaans bankier. Die eist volgens de Italiaanse krant La Repubblica een prijs van 30 miljoen euro, maar Abramovic – eigenaar van de Engelse voetbalploeg Chelsea – zou slechts 25 miljoen euro willen betalen.

La Repubblica wijst erop dat Abramovic wel 35 miljoen euro betaalt voor de Oekraiense voetballer Andrej Sevchenko, maar minder wil besteden aan één van de meest begeerde panden ter wereld. Probleem is volgens makelaars echter het feit dat helicopters op Capri verboden zijn en dat dit voor de gasten van Abramovic het belangrijkste vervoermiddel zouden zijn.

Al twaalf jaar probeert het Ocean Resort aan de Zeedijk in Blankenberge tevergeefs een hotelvergunning te krijgen van Toerisme Vlaanderen. Het probleem is dat een gedeelte van de suite-eigenaars blijft beweren dat ze een appartement hebben gekocht in plaats van een hotelsuite.

Het Ocean Resort werd twaalf jaar geleden gebouwd door projectontwikkelaar Westerdal. Het complex kreeg in april 1994 een vergunning als suitehotel. Die formule houdt in dat particulieren een suite kunnen kopen die ze zelf altijd mogen gebruiken en krijgen ook een gedeelte van de opbrengst van de verhuring, maar ze mogen niet op eigenhoutje de suite aan derden verhuren.

Maar enkele hotelsuites zouden als appartement zijn verkocht. Dat blijkt echter onmogelijk te zijn, want een appartement moet volgens de stedebouwkundige regels een oppervlakte hebben van minstens veertig vierkante meter. Dat is in Ocean Resort niet het geval. Een veertigtal eigenaars weigert in het verhuursysteem te stappen en hebben klacht ingediend omdat ze door de projectontwikkelaar zouden zijn misleid.

Ontwikkelaar Westerdal stelt echter dat bij elke verkoop heel duidelijk werd aangegeven dat het om hotelsuites ging. De resterende 120 eigenaars laten hun suite sinds vorig jaar verhuren door de bvba Ocean Resort, maar die heeft een probleem om een vergunning voor hotelexploitatie te krijgen. Maar daarvoor is er een eenheid van uitbating nodig. De enige oplossing is dat iedereen in het verhuringssysteem stapt.

Bij het parket van Brugge wordt gevreesd voor een langslepende procedure, gezien het complexe karakter van het dossier.

Groot-Brittannië blijft de belangrijkste vastgoedmarkt van Europa. Dat blijkt uit een rapport van de immobiliënspecialist DTZ. Daarbij wordt gesteld dat er het voorbije jaar 69,5 miljard pond werd geïnvesteerd in het Britse commerciële vastgoed, goed voor 46 procent van de totale Europese omzet van de zakelijke immobiliënsector.

Groot-Brittannië zag vorig jaar een enorme omzet in de commerciële vastgoedsector. Van 22,6 miljard pond in 2004 stegen de investeringen tot 69,5 miljard pond. Dat was vooral te danken aan investeerders uit Ierland, de Verenigde Staten, Nederland, het Midden-Oosten en Duitsland. DTZ voorspelt dat deze trend zich ook in de nabije toekomst zal verder doorzetten.

Vooral van investeerders uit het Midden-Oosten worden verdere initiatieven verwacht, vooral dankzij de hoge olieprijzen en de voorkeur van de Arabische wereld voor vastgoed boven andere investeringen. De koninklijke familie van Abu Dhabi is de grootste individuele investeerder uit het Midden-Oosten in Groot-Brittannië. Maar ook Arabische banken, zoals Noriba Bank, Kuwait Finance House, Gulf Finance House, Qatar Islamic Bank en Arcapita Bank zijn er bijzonder actief.

Islamitische vastgoedfondsen tonen trouwens steeds meer interesse in Europese immobiliën. Uit een onderzoek van vastgoedexpert King Sturge blijkt dat 94 procent van die fondsen een voorkeur hebben voor Groot-Brittannië, gevolgd door Europa (85 procent). Het Midden-Oosten komt met 62 procent op een derde plaats.

De internationale keten Intercontinental gaat het oude Hôpital de l’Hôtel-Dieu, dat de Vieux Port van Marseille domineert, ombouwen tot een hotel met 180 kamers en 14 suites, aangevuld met vergaderzalen, twee restaurants en twee zwembaden. Het geklasseerde complex dateert uit de achttiende eeuw. Met het project is een investering gemoeid van honderd miljoen euro. Het hotel moet in 2010 opgeleverd worden.

Het project wordt geleid door de architectenbureaus Amédeo uit Marseille en Béchu uit Parijs. Aan de achterkant van het hotel wordt een appartementscomplex met zeventig luxe woongelegenheden gecreëerd. Het Hôpital de l’Hôtel-Dieu behoort toe aan de Assistance Publique des Hôpitaux de Marseille. Het complex zal echter door de stad aangekocht worden en vervolgens verhuurd worden aan Intercontinental.

Volgens de Franse krant Le Moniteur kan Marseille door deze operatie zijn hotelaanbod uitbreiden naar een sector die in de Franse havenstad tot nu toe nog niet vertegenwoordigd was. De stad zal op korte tijd het aantal hotelkamers trouwens met bijna 1.500 eenheden kunnen uitbreiden. Eerder al was er de opening van het New Hôtel van de Erghot-groep recht tegenover het Palais du Pharo. In 2007 wordt in de Vieux Port ook een nieuw Radisson-hotel geopend, terwijl datzelfde jaar ook de Concorde-groep in de Borelli-wijk een nieuw luxehotel in gebruik zal worden genomen.

De twee jaar daarop openen ook de ketens Marriott, Suit’Hotel en Ibis in het stadscentrum nieuwe hotels. Eind vorig jaar beschikte Marseille over een hotelcapaciteit van amper 5.243 kamers.

In Wenen wordt er aan een nieuw stadscentrum gebouwd. Op de linker Donau-oever ontstaat immers een nieuw stadsdeel met hoogbouw, naar analogie van Le Defense in Parijs. Ook daar werd een nieuwe kantorenwijk uit de grond gestampt naast de bestaande stadsbuurten die voornamelijk uit oude gebouwen bestaat. De nieuwe skyline van Donau City dreigt meteen echter ook concurrentie te worden voor het stadsbeeld, dat gedomineerd werd door de Stefanuskathedraal.

De hoogbouw-site is gebaseerd op een Masterplan van de Franse architect Dominique Perrault. Perrault heeft daarvoor een tweelingswolkenkrabber ontworpen, waarvan één toren met een hoogte van tweehonderd meter het hoogste gebouw van Wenen moet worden. De tweede wolkenkrabber moet een hoogte halen van 160 meter. De twee torens moeten volgens de Franse architect op een gespleten edelsteen lijken.

De architect wenste ook dat zijn ontwerp een band zou hebben met de stedebouwkundige omgeving. Aan de voet van de twee torens wordt een groot terras aangelegd met een overgang naar de oever van de Donau, waar de twee hoofdassen van het stadsdeel elkaar moeten kruisen. Openbare ruimtes rond de twee nieuwe wolkenkrabbers moeten in de hoek tussen de Donau en de Reichsbrücke het nodige stadsleven brengen.

Met het project is een investering van ongeveer honderd miljoen euro gemoeid. De bouw van de tweelingtorens met een hotel, bureaus en woongelegenheden zou volgend jaar moeten starten. In 2010 zou het project moeten opgeleverd worden. De plannen van Perrault omvatten ook nog twee andere torens van 140 en 160 meter hoog. Aan het Donaukanaal komt verder ook nog een hoogbouw van de Franse architect Jean Nouvel. Dat complex moet 75 meter hoog worden en een hotel, winkelcentrum en kantoren omvatten. Al in juni werd er ook al de 75 meter toren van de Weense architect Heinz Neumann geopend.

De Chinese regering wil het voor buitenlandse investeerders moeilijker maken om in de locale kantorenmarkt te beleggen. Daardoor wil China verhinderen dat de speculaties op de Chinese vastgoedmarkt nog grotere proporties aanneemt. China beleeft op dit ogenblik een echte bouwwoede, maar in totaal zou 112 miljoen vierkante meter kantooroppervlakte onverhuurd blijven.

Volgens cijfers van Colliers International werden alleen al in Peking het voorbije jaar nieuwe kantoorgebouwen met een totale oppervlakte van één miljoen vierkante meter opgericht. Daar zouden dit jaar nog eens 780.000 vierkante meter bijkomen. “Het aanbod ligt duidelijk hoger dan de vraag,” aldus de Duitse krant Die Welt. “Vorig jaar werd amper 595.000 vierkante meter aan de man gebracht. Dat is amper 42,3 procent van het totale aantal nieuwe kantoorruimtes. Ook dit jaar zou amper 500.000 vierkante meter verhuurd raken. Daarmee zal de leegstand in het centrum van de hoofdstad tegen het einde van dit jaar oplopen tot 25,85 procent.”

In de andere economische centra van het land is de situatie nauwelijks beter. “Integendeel, want in Guangzhou wordt gewag gemaakt van een leegstand van 34 procent,” aldus nog de krant. “Van januari tot april steeg de leegstand van Chinese kantoorgebouwen volgens officiële cijfers met 18,9 procent. In totaal wachten 122 miljoen vierkante meter op een gebruiker. Ondanks de groeiende welstand in China, hebben ontwikkelaars het ook moeilijk om huurders te vinden voor de talrijke wooncomplexen die opgetrokken worden. In de eerste vier maanden van het jaar steeg de leegstand van woongelegenheden met 15,9 procent. In totaal blijft 69,21 miljoen vierkante meter appartementsruimte onverhuurd.”

De Chinese vastgoedmarkt is volgens de krant de voorbije jaren steeds meer in angelsaksische handen terecht gekomen. Morgan Stanley wil dit jaar voor een totaal van 2,35 miljard euro Chinees vastgoed aankopen. Citigroep wil zijn investeringen in China vertienvoudigen en tegen eind dit jaar voor 625,6 miljoen euro Chinese immobiliën in zijn portefeuille hebben. De Chinese regering vreest dat dit een nieuwe speculatiegolf op gang zal brengen en op het einde alleen een betonnen woestijn van onverhuurbare immobiliën zal achterlaten.

Daarom werden de Chinese banken verplicht om hun kredieten voor vastgoedinvesteringen zwaar terug te schroeven. “Dat heeft echter geen zoden aan de dijk gebracht,” stelt Die Welt. “Daarom werd nu beslist ook voor buitenlandse investeerders strengere normen te hanteren. Zij mogen alleen nog investeren in locaties waar een duidelijke noodzaak aan nieuwbouw bestaat.”

Milaan is de beste stad voor beleggingen op de kantorenmarkt. De Noord-Italiaanse stad heeft een groot potentieel, terwijl daar een laag risico tegenover staat. Dat is de conclusie van het Duitse bureau Feri Rating & Research over de evoluties tijdens het eerste kwartaal van dit jaar.

Feri voert aan dat Milaan zijn eerste plaats te danken heeft aan zijn leidende positie als verkeers-, handels- en dienstencentrum van Italië. “De stad is misschien minder belangrijk geworden voor de regionale economie, maar blijft wel één van de weinige belangrijke industriecentrum ten zuiden van de Alpen,” voert het Duitse bureau aan.

Na Milaan kregen ook Dublin, Luxemburg, Hamburg en Londen goede cijfers mee van Feri. Londen is na New York het belangrijkste financiële centrum van de wereld. De sector draagt er meer dan de helft bij tot het bruto product van de regio. Londen is volgens Feri dan ook heel afhankelijk van de financiële sector.

De huurprijzen voor de kantoren liggen in Londen het hoogste van heel Europa. Er is nog een grote leegstand, maar de vraag naar kantoorruimte is er volgens Feri weer aan het stijgen. Dat betekent dat men voor de volgende jaren weer zal mogen rekenen op stijgende huurprijzen.

Feri stelt verder dat ook Madrid een grote groei kent. De Spaanse hoofdstad wordt door de onderzoekers als één van de omzetsterkste kantorenmarkten van Europa beschouwd. “Het vooruitzichten op een hoog rendement hebben dan ook tot een hoog investeringsniveau geleid,” aldus Feri. “Daardoor zal het aanbod nog verder stijgen. Maar op middellange termijn zullen de huurprijzen omhoog gaan.”