In een ecologische wijk in het Nederlandse Almere wordt gebouwd aan een huis van stro. Dat meldt het magazine Zibb. Er wordt al acht jaar gewerkt aan het pand, maar de eigenaar stelt dat stro een natuurvriendelijke product is, een optimale isolatiewaarde heeft en voor een aangename binnentemperatuur zorgt.

Zibb stelt dat bouwen met stro zeldzaam is geworden, maar dat eigenaar en econoom Marc Crijns in het bouwproduct blijft geloven. “Als het huis eenmaal klaar is, zal het trouwens helemaal geen gelijkenis hebben met een stal of een strohut,” aldus het magazine. “De wanden worden namelijk aan de binnenzijde voorzien van wandverwarming, een variatie op vloerverwarming, waarna er een laag leem overheen gaat.

De buitenzijde wordt voorzien van een mengsel van fijngemalen vulkanisch gesteente.

Crijns merkt op dat stro net als hout uit cellulose In de ecologische wijk De Buitenkans in Almere is de econoom Marc Crijns al acht jaar bezig met het bouwen van zijn eigen huis van stro.

meer nieuws /bouw Tekeningen Russische architect gestolenRestauratievaklieden krijgen vaker prestatiepremieMogelijk toch nieuwe damwand bij CSDassenburcht vertraagt aanleg omstreden wegPraktijkdag wijzigingen bouwbesluitIrrationeel gedrag beïnvloedt woningmarktBinnen maand meer duidelijkheid over Bos en LommerpleinEigen Huis wil minister voor woningmarkt

Bouwen met stro komt niet veel meer voor. Crijns gelooft echter in het bouwproduct: het materiaal is als restproduct van de landbouw natuurvriendelijk, heeft een optimale isolatiewaarde en zorgt voor een aangename temperatuur in huis. Dit meldt Architectenweb.nl.

Eindresultaat
Als het huis eenmaal klaar is, zal het geen enkel opzicht lijken op een stal of strooien hut. De wanden worden namelijk aan de binnenzijde voorzien van wandverwarming, een variatie op vloerverwarming, waarna er een laag leem overheen gaat. De buitenzijde wordt voorzien van kalktras stuc: een mengsel van fijngemalen vulkanisch gesteente.

Crijns zegt dat stro net als hout uit cellulose bestaat en daarom van nature een goede isolatie biedt. Het huis krijgt stevigheid door het onderlinge verband van de balen. De eigenaar is ervan overtuigd dat zijn huis dezelfde levensduur heeft als andere woningen en er ook geen groter gevaar is voor ongedierte, schimmel of brand.

Het pand is gesitueerd in de ecologische wijk De Buitenkans. Daar ligt de nadruk op milieuvriendelijkheid, duurzaamheid, energiezuinigheid en natuurlijke materialen. Ook in de Amerikaanse staat Nebraska worden geregeld huizen opgetrokken met strobalen.

Vanaf april 2008 moeten nieuwe woningen in Noord-Ierland voorzien zijn van zonnepanelen. Dat heeft de Noord-Ierse minister van binnenlandse zaken Peter Hain bekend gemaakt. De maatregel maakt deel uit van een duurzaam energieproject, waarvoor een investering van 59 miljoen pond is voorzien.

In totaal is er acht miljoen pond subsidies voorzien voor 4.000 gezinnen die hernieuwbare energiebronnen in hun woningen plaatsen. “Alle nieuwe woningen, kantoren en overheidsgebouwen moeten daarbij voorzien worden van zonnepanelen,” aldus de krant The Belfast Telegraph.

Minister Hain benadrukte dat de overheid de kosten van de zonnepanelen volledig voor zijn rekening zou nemen. Zelf wil de overheid zonneverwarming plaatsen in 600 van zijn 90.000 eigendommen. Volgens Hain is Noord-Ierland Brits koploper op het gebied van hernieuwbare energie. Noord-Ierland wil tegen 2012 minstens 12 procent van zijn energie putten uit duurzame bronnen. Op dit ogenblik bedraagt dat echter nog altijd maar 5,8 procent.

De Open Universiteit Nederland start een haalbaarheidsstudie naar de energievoorziening op basis van mijnwater als duurzame energiebron. Dat meldt Insnet, het online netwerk rond duurzaamheid. De universiteit sluit met dit project aan bij het Europese Mijnwaterproject dat gericht is op het ontrekken van mijnwater uit voormalige steenkolenmijnen als alternatieve, duurzame energiebron.

De universiteit laat onderzoeken of het technisch en economisch haalbaar is mijnwater te gebruiken voor het verwarmen en koelen van de gebouwen op de campus aan de Valkenburgerweg in Heerlen. Die is immers gelegen in de nabijheid van de voormalige mijn Oranje Nassau.

De haalbaarheidsstudie is tweeledig. De technische haalbaarheid omvat onder andere het geologisch onderzoeken van de ondergrond naar beschikbare volumes en temperaturen mijnwater van de drie mijnsites van Oranje Nassau. Daarnaast worden de mogelijkheden in kaart gebracht voor aansluiting op de nu in voorbereiding zijnde mijnwaterinfrastructuur voor de locaties Heerlerheide Centrum en Stadspark Oranje Nassau in Heerlen.

Bijzonder aan het project bij de Open Universiteit is dat mijnwater als alternatieve energiebron gebruikt zal worden voor het verwarmen en koelen van bestaande gebouwen. Wanneer de haalbaarheidsstudie positief is, zal de Open Universiteit subsidie aanvragen voor de benodigde infrastructurele investering als gevolg van het toepassen van mijnwater.

Met de haalbaarheidsstudie sluit de Open Universiteit aan bij het grootschalige Europese Mijnwaterproject. Dit Mijnwaterproject wordt gezien als een belangrijk transnationaal voorbeeldproject met belang en uitstraling voor andere voormalige mijnterreinen in Noord-West Europa. Bij dit project zijn vijf partners betrokken: de gemeente Heerlen, de gemeente Midlothian (Schotland), Weller Wonen (Heerlen), Netwerk voor Omgevingskwaliteit (NOK, Gouda) en Building Research Establishment (BRE, Groot-Brittanië).

In Heerlen en Midlothian worden momenteel boringen verricht naar mijnwater voor het verwarmen en koelen van nieuwbouw (woningen, een zorgcomplex, scholen en openbare gebouwen). Het Mijnwaterproject heeft een subsidie van ruim 10 miljoen euro ontvangen in het kader van de INTERREG IIIB-programma van de Europese Unie.

Wallonië wil zijn houtproductie een duurzamer karakter geven. Dat heeft Waals minister van leefmilieu Benoit Lutgen onlangs benadrukt tijdens een bezoek aan het bedrijf Brunet in Mariembourg. Lutgen wil het gebruik promoten van een PEFC-label, dat duurzame bosexploitatie garandeert.

Op dit ogenblik heeft 46 procent van de Waalse bossen een PEFC-certificaat. Het gaat daarbij om 248.000 hectaren. Maar de Waalse milieuminister Benoit Lutgen wil dat niveau gevoelig opdrijven. Daarvoor wordt door de Waalse overheid een ministerieel besluit voorbereid dat voorziet in een financiële tegemoetkoming voor bosbeheerders die de criteria voor PEFC-cerficiëring naleven.

Het PEFC-label garandeert onder meer dat voor elke boom die wordt omgehakt een nieuw exemplaar wordt aangeplant. Ook worden bepaalde boomsoorten beschermd en bij de exploitatie wordt beroep gedaan op lokale arbeid.

Steden zijn niet meer aantrekkelijk genoeg en moeten dus veranderen. Dat stelt de Nederlandse futuroloog Paul Ostendorf. Hij voert aan dat mensen steeds meer buiten de stad gaan wonen, maar daardoor groeien steden volgens hem langzaam naar elkaar toe, zodat er uiteindelijk één groot stedelijk gebied ontstaat.

Ostendorf benadrukt dat hierdoor niet alleen vaker verkeersopstoppingen ontstaan, maar dat bovendien stilaan alle ruimte worden volgebouwd, zodat de steden dichtslibben. Hij voert aan dat dit probleem aangepakt moet worden door arcology, het combineren van architectuur en ecologie. “De uitvoering daarvan ziet er uit als mega-bouwwerken waarin mensen wonen, werken, ontspannen en winkelen,” benadrukt hij. “Het zijn geheel op zich zelf staande structuren. Hele steden en hun functies worden samengebracht in een gebouw. De stad wordt een gebouw.”

Hij verwijst daarbij naar theoretische modellen uit onder meer Japan en de Verenigde Staten. Zo benadrukt Ostendorf dat in Japan een soort torens werden uitgetekend waarin wonen, werken en leven gecombineerd kunnen worden. Die torens zijn wel enkele duizenden meters hoog en kunnen tot één miljoen mensen onderdak bieden. Dat is volgens de Nederlandse futuroloog een logische oplossing, omdat een stad nu eenmaal ook in de hoogte gebouwd kunnen worden.

Overdreven geïsoleerde woningen zorgen jaarlijks voor een hele reeks doden. Dat is de stelling van de Nederlandse milieuarts Frans Duijm, expert op het gebied van het binnenmilieu. Volgens Duijm zijn vooral nieuwbouwwoningen vaak zo goed geïsoleerd dat de warmte geen kant op kan. Vooral oudere bewoners lopen volgens de milieuarts een risico wanneer ze verstoken blijven van voldoende vocht en een koele omgeving.

Maar hij stelde dat ook honderden gezonde volwassenen tijdens warmteperiodes overlijden omdat de hitte in hun goed geïsoleerde woningen extreem hoog oploopt. Duijm maakt gewag van honderden Nederlandse doden door een overdreven isolatie. “De warmte kan in deze woningen niet zomaar naar buiten, waardoor de binnentemperatuur steeds verder oploopt,” benadrukte hij. “Gezonde volwassen kunnen daardoor oververhit raken en een hitteberoerte krijgen.”

Tijdens de hittegolf van 2003 zouden in Nederland gemiddelde veertig mensen aan de gevolgen van de warmte overleden zijn. Dat blijkt uit cijfers van het Nederlandse Centraal Bureau voor de Statistiek. Meestal ging het daarbij om verzwakte ouderen. Vooral in ouderlingentehuizen blijkt er een risico te zijn omdat er daar vaak gebouwd wordt met grote ramen op het zuiden.

Een zonnewering en het luchten van de woning zou volgens Duijm kunnen helpen om het risico te verminderen.

Het woonpatrimonium van de provincie Antwerpen is nog voor veel verbetering vatbaar. Dat blijkt uit een studie van de Onderzoeksgroep Armoede, Sociale Uitsluiting en de Stad (OASES). Vooral op het gebied van energiebesparing is er volgens de onderzoekers nog veel ruimte voor verbetering.

De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat 51 procent van de woningen geen geïsoleerde buitenmuren heeft, terwijl 39 procent ook geen geïsoleerd dak heeft. Daarnaast ontbeert 34 procent geïsoleerde verwarmingsbuizen en 28 procent is ook niet uitgerust met dubbele beglazing.

Uit het onderzoek blijkt dat Mortsel, Lier, Kalmthout, Kapellen, Boom en Niel de zwakste woonprofielen van de provincie hebben. De onderzoekers stellen dat mensen nochtans veel geld willen investeren om in die gemeenten te wonen, maar dat er vooral slecht gescoord wordt op het gebied van sociale huisvesting.

Niel is met 45 procent oude woningen ook op dat vlak hekkensluiter van de provincie. Aartselaar scoort hier met 7 procent het beste.

De Duitse duurzame energiesector is uitgegroeid tot een bedrijfstak met een omzet van 16 miljard euro en een tewerkstelling van 170.000 mensen. Daarmee is het land één van de grootste producenten van duurzame energie ter wereld. Duurzame energiebronnen vertegenwoordigen er nu zelfs ruim tien procent van de elektriciteitsvoorziening.

Duitse bedrijven behoren wereldwijd dan ook tot de top op het gebied van windenergie, zonnecellen en biobrandstoffen. Dat is volgens Energieportal.nl vooral te danken aan een gericht overheidsbeleid, dat het gebruik van duurzame energie stimuleert en financieel ondersteunt.

Er wordt op gewezen dat in Duitsland duurzame energie voorgetrokken wordt op fossiele energiebronnen. “Groene stroom wordt met voorrang op het elektriciteitsnet toegelaten,” aldus Energieportal.nl. “Dit stimuleert investeringen in duurzame energie, omdat de afzetmarkt vaststaat.”

Federale wetgeving biedt daarnaast ruimte aan duurzame energieprojecten. Daarbij wordt gewerkt met een vergunningsbeleid. Pas als een lokale overheid kan aantonen dat de inplanting van bijvoorbeeld een windmolenpark onmogelijk is, hoeft het niet gebouwd te worden.

Daarnaast zorgt de Duitse overheid ook voor een subsidiëring van duurzame energie. Dat is nog altijd noodzakelijk omdat groene stroom nog altijd duurder blijft dan de traditionele energiebronnen. “Maar groene stroom levert een aanzienlijke bijdrage tot het terugdringen van de uitstoot van koolstofdioxide,” aldus Energieportal.nl. Vorig jaar zorgde groene stroom voor in Duitsland voor het terugdringen van de uitstoot met 83 megaton.

China heeft een kwalijke naam als gigantische milieuvervuiler, maar het land is tegelijkertijd een supermacht van zonne-energie te worden. Dertig tot veertig miljoen Chinese huisgezinnen hebben waterverwarmers met zonnekracht op het dak van hun woningen geplaatst. Voor de volgende jaren wordt op dit vlak nog een explosieve groei verwacht, waardoor China stilaan minder conventionele energie zal verbruiken.

De installaties zorgen ervoor dat op dit ogenblik ruim 200 miljoen warm water hebben om te douchen en hun was en afwas te doen. Er zijn in China ongeveer 3.000 bedrijven actief met de bouw van de waterverwarmers. De topmodellen kosten 160 tot 750 dollar, maar in landelijke gebieden worden vooral standaardtoepassingen gebruikt.

De Chinese zonnekrachtindustrie groeit met twintig tot dertig procent. Tegen 2010 zal de omzet van de sector verdubbeld zijn en daarmee één procent vertegenwoordigen van de Chinese energieconsumptie. De waterverwarmers zullen dan voor een besparing zorgen van 22,5 miljoen ton steenkool per jaar.

De kranten merken op dat buitenlandse supporters van hernieuwbare energie dikwijls versteld staan van het contrast tussen de Chinese vervuiling en de wijd verspreide toepassing van zonnekracht in het land. China telt zelfs weer waterverwarmers met zonnekracht dan de rest van de wereld.

De toegang tot warm water heeft volgens de kranten een grote impact op het alledaagse leven in het landelijke China. “In veel gevallen nam de bevolking in de winterperiode slechts één keer op veertien dagen een bad,” voeren de kranten aan. “Nu wast men zich echter elke dag.”

Veel Chinese regio’s hebben meer dan tweeduizend uur zonneschijn per jaar. Dat is een groot voordeel om efficiënt gebruik te kunnen maken van zonnewarmte. Industriële gebouwen, universiteiten en hotels hebben echter nog niet ingehaakt op het stijgend gebruik van zonnewarmte. Tegen 2020 wil China tien procent van zijn energievoorziening halen uit hernieuwbare energie.