De Antwerpse projectontwikkelaar Wilma Development heeft het vroegere hotel Terminus naast het stationsgebouw van Oostende gekocht. Hotel Terminus werd gebouwd tussen 1907 en 1913 en was tot de jaren zestig operationeel, maar bleek door de afname van het aantal vaarten niet meer rendabel te zijn en werd gesloten. Het hotel werd in 1983 beschermd en wordt nu verhuurd aan Theater aan Zee als concertzaal en kantoorruimte.

Hotel Terminus werd gebouwd in een neoclassicistische stijl. De Oostendse stadsarchivaris Claudia Vermaut zegt dat het hotel een prachtige lift, 28 hotelkamers en een grote verbruikszaal heeft. Het hotel werd nog even genoemd als alternatief voor de Oostende cultuurzaal, maar die plannen moeten door de verkoop aan Wilma wel opgeborgen worden. Het gebouw kan alleen gerenoveerd worden. Afbraak is door de bescherming immers uitgesloten.

Er werden geen financiële details bekend gemaakt over de transactie en evenmin over de plannen van Wilma met het complex. Het zou wel een onderdeel kunnen vormen van het grote Churchill-project, vlak naast het stationsgebouw en hotel Terminus. Het stadsbestuur van Oostende wil er een wooncomplex inplanten. Er zouden nog drie kandidaten zijn voor de realisatie van dat project. Verwacht wordt dat het project volgend jaar van start zal kunnen gaan.

Om de vraagprijs van panden kunstmatig drukken, huren Nederlandse malafide vastgoedhandelaren bendes junks in. Op die manier willen deze handelaren overlast creëren rond de panden waarin ze geïnteresseerd zijn, zodat de prijzen wegens gebrek aan aantrekkingskracht bij het brede publiek naar beneden zouden gaan. Dat is gebleken uit een onderzoek van de Erasmus Universiteit Rotterdam.

“Het pand wordt door de overlast steeds moeilijker te verkopen en de woning kan door de louche vastgoedhandelaar vaak voor een prikkie worden opgekocht,” aldus de Nederlandse krant De Telegraaf. “Hij verkoopt de woning na het terugtrekken van zijn dakloze medewerkers met veel winst door.” De onderzoekers kon echter niet zeggen hoe dikwijls er naar deze praktijken teruggegrepen wordt.

“Het is een verschrikkelijk foute manier om voor weinig geld in bezit te komen van een woning,” aldus de onderzoekers. “In vastgoed gaat veel geld om. Het draait om financieel gewin. Wie geconfronteerd wordt met een ingehuurde groep zwervers en junkies, heeft volgens hen wel degelijk een probleem. “Probeer bijvoorbeeld maar eens te bewijzen dat ze expres zijn ingehuurd om overlast te veroorzaken,” voeren ze aan.

Een woordvoerder van de immobiliënorganisatie zegt nog nooit eerder gehoord te hebben van dergelijke praktijken, maar men geeft toe dat het een uiterst kwalijke zaak is. De woordvoerder stelde echter wel dat er voor vastgoedhandelaren eenvoudiger manieren zijn om hun winsten kunstmatig op te drijven, zoals fraude met taxirapporten en hypotheken. Maar hij voegt er wel aan toe niets uit te sluiten.

Restel Résidences heeft een bod gedaan op drie rusthuizen van de beursgenoteerde holding Wérister. De groep telt na de overname een totaal van 1.395 rusthuisbedden. De totale Belgische markt komt aan 125.000 bedden. Restel Résidences werd door Amantelia, dat nauw verbonden is met de InBev-families de Mevius en de Spoelberch, vier jaar geleden overgenomen van de Belgische cateringgroep Carestel.

Restel Résidences was één van de weinige takken van Carestel die op dat ogenblik echt winstgevend waren. Officieel werd Restel Résidences verkocht omdat het niet meer tot de kernactiviteiten van Carestel behoorde, maar even doorslaggevend was dat Carestel toen in zware financiële moeilijkheden verkeerde. Isabelle Van Milders, dochter van Carestel-stichter, gaf Restel liever niet uit handen en kwam met steun van Amantelia als winnaar uit de bus.

Verlinvest, de diversificatieholding boven Amantelia, wou ook groeien in de welzijnssector. Daarvoor werd Restel Résidences als een uitgelezen partner beschouwd. Net voor het bod op Wérister omvatte de portefeuille van Restel Résidences 22 vestigingen met serviceresidenties, rusthuizen en rust- en verzorgingstehuizen. Restel Résidences begeleidt dagelijks meer dan 3.000 residenten en is daarmee vandaag de marktleider van de private markt.

Vastgoedbevak Intervest Retail heeft een aantal biedingen gekregen voor zijn outletcentrum Factory Shopping Messancy (FSM) in Luxemburg. Het centrum kampt met zwakke bezoekersomzetten en lage huuromzetten. Intervest Retail probeerde de situatie te verbeteren, maar dat leverde niet veel resultaten op. Het centrum voor eindereekskledij zou tegen oktober moeten overgenomen zijn.

Inmiddels werden met vier gegadigden overnamegesprekken gevoerd, waaruit één kandidaat werd gekozen. Intervest Retail wenste de naam van de gegadigde nog niet bekend te maken. Het zou gaan om een internationaal bedrijf, die in alliantie werkt met een specialist op het gebied van outletcenters. Intervast Retail stelt echter dat het hier om een complex, risicovol dossier gaat, maar te hopen zonder kleerscheuren uit het avontuur te komen.

Intervest Retail geeft toe dat FSM nog steeds op de resultaten drukt. De huurinkomsten bleven min of meer stabiel op 8,9 miljoen euro, maar de portefeuillewinst daalde met 8,7 procent tot 6,05 miljoen euro. Dankzij een opwaardering van de stadswinkels kwam de nettowinst wel hoger uit op 14,1 miljoen euro. Intervest Offices doet het iets beter. Ook daar daalden de huurinkomsten en de operationele winst, maar dat is te wijten aan de verkoop van vijf kantoorgebouwen eind vorig jaar.

De vastgoedbevak Wereldhave Belgium, gespecialiseerd in shoppingcentra en kantoren, zag zijn nettowinst over de eerste helft van dit jaar met 7,9 procent stijgen tot 13,7 miljoen euro. Dat is volgens de vastgoedbevak een gevolg van de gestegen huurinkomsten uit het commerciële vastgoed en de meerwaarde van het patrimonium. De halfjaarcijfers zijn een bevestiging van de prestaties tijdens het eerste kwartaal.

De portefeuille van Wereldhave Belgium heeft op dit ogenblik een waarde van 354,4 miljoen euro. De bezettingsgraad steeg met 2 procent tot 86 procent, wat in vergelijking met de sector nog relatief laag blijft. Wereldhave is inmiddels begonnen met de vernieuwing van zijn winkelcentra in Nijvel en Doornik. Daarmee is volgens de vastgoedbevak een investering van 80 miljoen euro gemoeid.

Voor het hele jaar zegt Wereldhave eenzelfde winstresultaat als vorig jaar verwacht worden. Bij het begin van dit jaar was nog een verdere winstgroei vooropgesteld. Tijdens het eerste kwartaal van dit jaar kwam de winst uit de verhuringen steeg met 1,3 procent tot 10,5 miljoen euro. De stijging is toe te schrijven aan hogere huurinkomsten. De beheerskosten stegen maar half zo hard. De bevak profiteert van de hogere huurprijzen voor commercieel vastgoed.

De winst op de portefeuille bedroeg 3,3 miljoen euro. Dat is een stijging met 0,9 miljoen euro, het het gevolg van een opwaardering van de portefeuille. Wereldhave Belgium heeft nu een portefeuille die de omvang heeft van 354,4 miljoen euro.

Van de kleine eigenaars die een huis verhuren, overweegt één of vijf daarmee te stoppen en zijn woning te verkopen. Ze zijn van oordeel dat het verhuren van een woning nog nauwelijks de moeite loont, vooral omdat de overheid het hen steeds moeilijker maakt. Het Algemeen Eigenaarssyndicaat, dat ongeveer 100.000 verhuurders vertegenwoordigt, stelt dat energiecertificaat van 250 euro de regelgeving alleen nog maar strikter maakt.

Dat certificaat wordt vanaf volgend jaar verplicht. De nieuwe huurwet bepaalt ook dat de verplichte huurwaarborg nog maar een equivalent mag zijn van twee maanden huur. Op dit ogenblik is dat nog drie maanden. Door de verlaging rest er volgens de eigenaars niet voldoende meer over om de schade te herstellen als de huurder vertrekt en wordt het ook risicovoller om een woning te verhuren.

Waar veel eigenaars ook zwaar aan tillen, is dat de huurovereenkomsten volgens de nieuwe huurwet voortaan geregistreerd moeten worden en in een centrale databank worden opgeslagen. De eigenaars vrezen dat de overheid op termijn de centrale databank zal gebruiken om een vermogenskadaster mee te voeden. Bovendien vinden veel kleine eigenaars de toegenomen regelgeving een zware administratieve last.

Vermoed wordt dat vijf tot tien procent van de kleine eigenaars met plannen rondloopt om zijn panden te verkopen. Ook jongeren, die een verhuurd eigendom van hun ouders erven, zijn sneller geneigd om het pand te verkopen dan vroeger. Door deze evolutie dreigt de woningmarkt op termijn te worden ingepalmd door investeringsmaatschappijen. In België zijn op dit moment de meeste huurwoningen nog in handen zijn van particulieren. Dat is een uitzondering binnen Europa.

De raad van bestuur van het Luxemburgse vastgoedfonds Immo Croissance raadt zijn aandeelhouders aan in te gaan op het bod van de IJslandse vastgoedgroep Baugur. Daarmee lijkt een einde te komen aan de biedstrijd rond de vastgoedgroep, waar ook de Belgische vastgoedbevaks Cofinimmo en Leasinvest bij betrokken waren. Het bod heeft een waarde van 145 miljoen euro.

Cofinimmo trok zich eind juni al terug uit die biedstrijd, nadat het bod van de bevak werd overtroffen door Leasinvest en Baugur. “Het is niet verantwoord nog een tegenbod te doen,” merkte gedelegeerd bestuurder Serge Fautré toen op. “In onze offerte hielden we rekening met een eerlijk bod. Het zou niet geloofwaardig zijn een nieuw voorstel te doen wanneer men het verschil ziet van 16 procent tussen ons bod en dat van Baugur.

Leasinvest stelde dat de biedstrijd alvast een positief element bevatte. “We hebben 3 procent van de aandelen Immo Croissance,” aldus gedelegeerd bestuurder Jean-Louis Appelmans. “Die zijn dankzij de IJslanders 10 procent in waarde gestegen.” Maar hij gaf toe dat Baegur een mokerslag had uitgediend. “Elf procent boven onze prijs, dat is een grote verrassing. We dachten dat ons bod billijk was,” stelde Appelmans. Enkele dagen later trok ook Leasinvest zich terug.

Baugur is een internationale investeringsmaatschappij met belangen in de voedings-, gezondheids-, kleding-, media- en vastgoedsector in IJsland, Groot-Brittannië en Scandinavië. Op het gebied van vastgoed bezit Baugur de IJslandse bedrijven Stodir en Thyrping en de Deense vastgoedmaatschappijen Keops en Nordicom. Daarop wilde Baugur zich op het Europese vasteland vestigen. De keuze voor Luxemburg was logisch. De vastgoedmarkt floreert er immers bijzonder goed.

Het koerierbedrijf DHL zoekt een nieuwe gebruiker voor zijn logistiek centrum in Wommelgem. De logistieke dienstverlener bundelt zijn activiteiten immers in Rumst, waar het bedrijf een grotere ruimte ter beschikking heeft. Het complex in Wommelgem is eigendom van de investeringsmaatschappij Intervest en werd opgetrokken in 1997. Het is nog altijd het grootste magazijn langs de Boudewijnsnelweg tussen Antwerpen en Herentals.

De opslaghal van het magazijn in Wommelgem is 23.000 vierkante meter groot. Daarnaast is er ook nog eens 1.750 vierkante meter kantoorruimte. Het complex werd in 1997 gebouwd in opdracht van projectontwikkelaar Eurintro, die het daarna aan investeringsmaatschappij Intervest doorverkocht. Het gebouw zou in totaal 19 miljoen euro gekost hebben. Het gebouw is zo groot, dat het ook als een geluidsmuur voor de achterliggende straten fungeert.

Het gebouw werd in 1998 in gebruik genomen door MSAS Logistics. Dat bedrijf werd enkele jaren geleden door DHL overgenomen. Het vertrek van DHL zou niets te maken met fileproblemen op de E313 of het uitblijven van een speciale snelwegoprit Kapelleveld. “DHL gaat zijn activiteiten samenbrengen op één campus in Rumst. Daarom zoekt het koerierbedrijf naar een overnemer van het huurcontract in Wommelgem.

Het is de bedoeling om het complex in zijn geheel te verhuren. Een opdeling is niet aan de orde.

De nutsgroep Suez verkoopt haar belang van 30,53 procent in de Belgische vastgoedontwikkelaar Immobel aan het Britse vastgoedfonds JER Europe Fund. Met de verkoop is een bedrag van 47,8 miljoen euro gemoeid. Het belang wordt van de hand gedaan om vastgoedontwikkeling geen kernactiviteit is van Suez. De vastgoedontwikkelaar blijft voorlopig wel op de beurs.

Het belang van Suez in Immobel is een erfenis van de Generale Maatschappij. Die verkocht het pakket aandelen in het begin van de jaren negentig aan Tractebel, dat nu volledig eigendom is van Suez. De Franse nutsgroep is de grootste aandeelhouder van Immobel. Vastgoedontwikkeling is geen kernactiviteit van Suez, maar het belang was naar eigen zeggen niet van die orde om het meteen te verkopen.

Een bedrag van 47,8 miljoen euro is niet bijzonder groot voor een bedrijf als Suez. Het nutsbedrijf boekte het voorbije jaar immers een winst van 3,6 miljard euro. Suez zegt dan ook gewacht te hebben op de beste opportuniteit. Immobel was wel de laatste belangrijke participatie van Suez in een niet-kernactiviteit. Overnemer is een Brits fonds van de
vastgoedbeleggingsmaatschappij JER Partners, op haar beurt een partner van het Amerikaanse J.E. Robert Companies.

De vastgoedgroep Atenor heeft zijn President-project, een Luxemburgs kantoorcomplex, verkocht aan het Duitse fonds CGI. Met de transactie is een bedrag van 215 miljoen euro gemoeid. De verkoop levert Atenor een winst op van minstens 80 miljoen euro. Het President-complex heeft een oppervlakte van 1,35 hectare en is gelegen op het Kirchberg-plateau in Luxemburg-stad.

Het project behelst drie gebouwen, goed voor 30.000 vierkante meter kantoren en 330 vierkante meter winkels. Het gebouw zou eind volgend jaar in gebruik genomen moeten kunnen worden. Het Presidentproject is na Pixel en IEK het derde Luxemburgse project dat Atenor van de hand doet. De vastgoedgroep wil die extra middelen investeren in nieuwe projecten op de Luxemburgse vastgoedmarkt.

CGI betaalde reeds een eerste schijf van de overnameprijs. Als gevolg verhoogt Atenor zijn kas met 53 miljoen euro en daalt de schuld met 15,5 miljoen. De rest van het bedrag wordt betaald naarmate de werken vorderen. De bouwwerken kunnen onmiddellijk van start gaan. Daardoor zou het complex eind volgend jaar of begin 2009 in gebruik genomen kunnen worden.